ستاره

این شعر را که در سیزده سالگی سرودم و چندی پیش روی شبکه های اجتماعی با اندکی دستکاری و تغییرات بازیافتمش به همه دوستان عزیز تقدیم می کنم:

 

 دلــــــم بـــاز امشب گــــــرفته.!!

بیــــــا تا کمی با تـــو صـــــحبت کنـــم...

بیا تا دل کوچــــــــــکم را

ستاره فقــــط با تـــو قسمت کنم..!

ستاره بیــا پشت آن پنــجــره..

که وا می شود رو به ســــــوی دلــــــــم!!

بیـــا پــــرده ها را کنـــاری بزن..

که نــــــورت بتــابد به روی دلـــــــم!!!

خدایـــا کمـــک کـــن :

که پـــروانه ی شعر من جــــان بگیرد..

کمی هم به فـــــکر دلـــــــم باش...

مبـــادا بمیـــرد...!!!

خدایا کمک کن که من نردبانی بسازم

و با آن بیایم به شهر محبت

همان شهر دوری که بر سر در آن

نوشته شده عشق بادا نثارت!

خــــدایــا دلــــــم را

که هر شب نــفس می کشـــد در هوایـــــت..

اگر چه شــــــکســــــته!!!

شبی می فرستم برایت

شبی می فرستم برایت شعر محبت

که شاید تو آن شبی بیایی

بیایی شوی عشق جاوید

و دل را بریزم به پایت!


/ 4 نظر / 19 بازدید
حسرت باران

هر کسی را در این جهان سهمی است تا که در سهم ما سهیم شود؟ سهم ما حیرتی، گلی، شعری... منتظرما دوست خوبم

مریم عبدی

سلام مجموعه شعر « ثبت احوال باران» چاپ شد. این مجموعه را در اینجا بیابید: مصلی ـ نمایشگاه کتاب ـ سالن شبستان ـ راهرو ۲۱ – غرفه ۳۱ – نشر روزگار ۱۱ ــ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲

پرنیان

واقعا سیزده سالگیت این شعر رو گفتی؟ خیلی خوبه [تایید]

فرزانه

کمی هم به فـــــکر دلـــــــم باش... مبـــادا بمیـــرد...!!! خیلی خوب بود.