می نویسم ، پس هستم !

قسم به قلم و آنچه خواهد نگاشت !

ستاره
ساعت ٧:٢۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٩ فروردین ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: شعر

این شعر را که در سیزده سالگی سرودم و چندی پیش روی شبکه های اجتماعی با اندکی دستکاری و تغییرات بازیافتمش به همه دوستان عزیز تقدیم می کنم:

 

 دلــــــم بـــاز امشب گــــــرفته.!!

بیــــــا تا کمی با تـــو صـــــحبت کنـــم...

بیا تا دل کوچــــــــــکم را

ستاره فقــــط با تـــو قسمت کنم..!

ستاره بیــا پشت آن پنــجــره..

که وا می شود رو به ســــــوی دلــــــــم!!

بیـــا پــــرده ها را کنـــاری بزن..

که نــــــورت بتــابد به روی دلـــــــم!!!

خدایـــا کمـــک کـــن :

که پـــروانه ی شعر من جــــان بگیرد..

کمی هم به فـــــکر دلـــــــم باش...

مبـــادا بمیـــرد...!!!

خدایا کمک کن که من نردبانی بسازم

و با آن بیایم به شهر محبت

همان شهر دوری که بر سر در آن

نوشته شده عشق بادا نثارت!

خــــدایــا دلــــــم را

که هر شب نــفس می کشـــد در هوایـــــت..

اگر چه شــــــکســــــته!!!

شبی می فرستم برایت

شبی می فرستم برایت شعر محبت

که شاید تو آن شبی بیایی

بیایی شوی عشق جاوید

و دل را بریزم به پایت!